*
Poczucie nudy rodzi się we mnie z poczucia absurdu rzeczywistości, która, jak już powiedziałem, nie chce lub nie jest w stanie przekonać mnie o swym prawdziwym istnieniu.
Alberto Moravia, Nuda, przeł. Monika Woźniak, Warszawa 2010, s. 21
- Dlaczego się śmiejesz? – spytała matka z niepokojem.
- Przypomniałem sobie, że czytałem gdzieś zabawną parodię przypowieści o synu marnotrawnym; wiesz, tej z Ewangelii.
- A więc?
- W przypowieści syn marnotrawny wraca do domu i ojciec przyjmuje go z otwartymi ramionami, i każe zabić na powitalną ucztę tłustego cielca. Natomiast w parodii tłusty cielec ucieka, gdy tylko wraca syn marnotrawny, bo wie, jaki czeka go los. Wobec tego czekają z ucztą, aż znowu się pojawi. Zwierzę każe na siebie długo czekać, ale w końcu decyduje się wrócić. Wtedy uszczęśliwiony ojciec, aby uczcić powrót tłustego cielca, zabija syna marnotrawnego i podaje go do zjedzenia.
tamże, s. 48
- Dlaczego pan chce to wiedzieć?
- Powiedzmy, że mnie to ciekawi – wyjaśniłem ze świadomością, że nie tyle kłamię, ile że moje kłamstwo w chwili, gdy je mówię, staje się prawdą.
tamże, s. 82
